Op een frisse December middag was ik me weer een stierlijk aan het vervelen. Na een half uur zoeken tussen de spinnenwebben op zolder vond ik daar, onder een laag stof een exemplaar van De Hobbit. Ik had toch niks beters te doen dus ik schoof de cd-rom in mijn pc en begon te spelen.
De Hobbit, uitgegeven door Inevitable studios. Is een ondertussen oude, maar nog steeds redelijk vermakelijke game. Deze adventure/platform game mengt gevechten met leuke puzzels. Al zijn dan de gevechten voorspelbaar en de puzzels simpel, toch werd ik net als 3 jaar geleden toen ik hem voor het eerst speelde weer mee gezogen in de leuke sfeer.
Je begint als luie Hobbit in je huisje in de Gouw, totdat je door Gandalf mee gevraagd word op een avontuurlijke reis. Tijdens deze reis kom je door een groot deel van Midden Aarde, van de Gouw tot aan de grot van de kwaadaardige draak Smaug. De filmpjes aan het begin en tussendoor geven je een perfecte inleiding voor het spel/level. De gameplay is best aardig gedaan. Sommige combo’s zijn alleen wat lastig gedaan. Hiermee bedoel ik het springen met je wandelstok bijvoorbeeld. Het vechten is leuk uitgewerkt, je hebt keuze uit 3 verschillende wapens: stenen, een wandelstok, en het kleine maar fijne zwaard sting. Ook kun je voor je stenen bepaalde power-ups krijgen waardoor deze sterker worden. Naarmate je verder in het spel komt krijg je het gevoel dat je wat mist. De vredige sfeer die in de Gouw hing zie je in het hele verdere spel niet meer terug. Maarja, veelzijdig als ik ben kan ik flink potje kontschoppen ook wel waarderen. Niet alleen orcs moeten het ontgelden, ook spinnen, vleermuizen en gemuteerde kikkers worden lek geprikt door je gloeiende zwaardje. Ieder level heeft een eindbaas, ze zijn allemaal anders maar hebben toch 1 ding met elkaar gemeen. Door rondjes om ze heen te lopen en af en toe aan te vallen gaan ze allemaal neer. Ik heb deze strategie iedere keer gebruikt en ondervond dat het zo best makkelijk ging. En dat is jammer, want het was natuurlijk veel leuker geweest als je echt had moeten nadenken over hoe je deze baas nu weer neer ging krijgen!
De graphics zijn natuurlijk ver beneden gewenst niveau, maar toch stoorde dit mij niet. Ik vond het vergelijkbaar met het World of Warcraft idee. De graphics zijn ronduit slecht, maar door de sfeer is dit geen minpunt. Dit in combinatie met de eerdergenoemde prachtige vertelde/geïllustreerde filmpjes maakte het toch tot een leuk geheel. In tegenstelling tot de graphics zijn de geluiden nog steeds goed en sfeervol, de Hobbit heeft naar mijn mening 1 van de beste achtergronddeuntjes, de muziek past keer op keer perfect bij de situatie. Dit geld ook voor de stemmen van alle karakters.
Conclusie:
De Hobbit is een leuk spel voor als je je verveelt of beneden de 10 jaar bent. Maar voor de echte diehard gamer schoot het bij de release al tekort. Om over nu al niet te spreken. Voor een fan van Tolkien is dit spel toch een stuk leuker en begrijpelijker als voor een leek. Een Tolkienfan zoals ik beoordeelt dit spel dus ook beter dan iemand met een neutrale kijk. Als je alle plusjes en minnetjes bij elkaar optelt kom je uit op een geinig spel, dat werkt tegen de verveling. Als je het zelf zat bent, kun je het altijd je jongere broertje/zusje nog voorschotelen.
Cijfer: 7,1
Het spel mag dan oud zijn, maar afgezien van dat is het toch nog steeds leuk en vermakelijk. Voor iemand die weinig geld uit wil geven en een paar middagen niks te doen heeft is dit zeker geen verkeerde game.
Bas Schippers
